Song

Santa Lucia – Sång från mörkret

From the album “Ode to Svealand”

TRACK 7

In the deepest darkness of the Swedish winter, Lucia appears as a bearer of light, warmth, and hope. Her quiet passage through snow and shadow reminds us that even a single flame can offer comfort and guide people home.

0:00
-0:00

Lyrics

Svenska

VerseNär natten ligger tung och kall, och skuggor vandrar över stall, då hörs en viskning genom snön— ett ljus som rör sig sakta, skönt. VerseVid fönstrets rimfrostrika glas står världen still i vinterras. Men över gårdens bleka mark går hon som lyser upp vår stark. ChorusSanta Lucia, nattens vän, du bär en eld i mörkret än. Där vintern vaktar varje stig, går du och sjunger hem oss fri. VerseI tysta rum där hjärtan gömts, där gamla sorger brukat glömts, slår lågor upp från dina spår— som om en dröm i askan står. VerseDin kronas glöd som stjärnors brand har väckt den frusna själens land. Och steg för steg i mörkrets tid skänker du värme, hopp och frid. ChorusSanta Lucia, nattens vän, du bär en eld i mörkret än. I skuggors värld, i stormens brus, du leder oss mot hem och ljus. BridgeOch vinden bär ditt stilla namn, det viskar mjukt om tålamod och famn. I natten där vi famlar ner— står du och håller ljuset mer. ChorusSanta Lucia, kom till oss, när vinterns tunga mörker slåss. Din låga brinner klar och fri— i dig får natten poesi. OutroNär gryningen med silver går, och mörkret äntligen förstår, är du som sista glöden kvar— ett löfte givet år från år.

Deutsch

VerseWenn die Nacht schwer und kalt liegt, und Schatten über die Ställe wandern, dann vernimmt man ein Flüstern durch den Schnee – ein Licht, das sich langsam und schön bewegt. VerseAm frostbedeckten Fensterglas steht die Welt still im Zorn des Winters. Doch über den hellen Boden des Hofes geht sie, die unsere Stärke erleuchtet. ChorusSanta Lucia, Freundin der Nacht, du trägst noch immer ein Feuer in der Dunkelheit. Wo der Winter jeden Weg bewacht, gehst du und singst uns frei nach Hause. VerseIn stillen Räumen, wo Herzen verborgen sind, wo alte Sorgen einst vergessen waren, steigen Flammen aus deinen Spuren empor – als stünde ein Traum in der Asche. VerseDer Glanz deiner Krone, wie das Feuer der Sterne, hat das Land der gefrorenen Seele erweckt. Und Schritt für Schritt in der Zeit der Dunkelheit schenkst du Wärme, Hoffnung und Frieden. ChorusSanta Lucia, Freundin der Nacht, du trägst noch immer ein Feuer in der Dunkelheit. In einer Welt der Schatten, im Tosen des Sturms, führst du uns nach Hause und ins Licht. BridgeUnd der Wind trägt deinen stillen Namen, er flüstert sanft von Geduld und Geborgenheit. In der Nacht, in der wir uns tappend absenken – stehst du da und hältst das Licht umso stärker. ChorusSanta Lucia, komm zu uns, wenn die schwere Dunkelheit des Winters kämpft. Deine Flamme brennt klar und frei – in dir findet die Nacht Poesie. OutroWenn die Dämmerung mit Silber vergeht, und die Dunkelheit endlich versteht, bist du wie die letzte Glut – ein Versprechen, das Jahr für Jahr gegeben wird.